Jaja, daar zijn we weer.

Ik schaam me wel een beetje hoor. Wil ik hier uitgebreid promotie maken voor het festival der festivals heb ik het alleen maar druk en druk met echt werken. En dat met dit mooie weer...

Wat is er nou zo leuk aan dat festival. Nou gewoon, de sfeer. Al die zogenaamd stoere mannen met hun grote wagens vol geladen met huisraad en familie en collega's.
Al die spontane feesten, hoe ver sommige mensen al vooruit kijken naar het festival. Je moet het mee gemaakt hebben om het te kunnen snappen vind ik.

Vorig jaar konden we op ons gemak de konvooien binnen zien komen. We hebben ergens op het gras gezeten met de tuinstoelen en een blikje en zitten kijken, alleen maar zitten kijken. Het blijft maar komen, al die wagens.
Dat is voor mij één van de mooiste dingen van het festival. Al die lampjes, die uitgelaten sfeer, YES HET IS WEER BEGONNEN! En iedereen heeft, ondanks de stress van het moeten parkeren, opbouwen toch bakken vol goeie zin!

Met het konvooi meerijden is ook mooi. Maar gruwelijk vermoeiend. Zeker met een vreemde wagen. Maar wel magnifiek om mee te maken. Dan sta je bij Hoogeveen op het viaduct en zie je voor je allemaal rooie lichtjes en achter je allemaal witte! Overal zwaailampen, overal grote lampen. Dan kom je andere wagens tegen, dus die aan het werk zijn, dan gaan alle lampen branden, dan gaan alle toeters en bellen los. Kippenvel!!!

De terugweg is ook zoiets. Al die mensen die vaak in de stromende regen staan te zwaaien. Parkeerplaatsen staan vol, elk tankstation is dichtgebouwd met auto's met de neus naar de weg toe. Voor de duidelijkheid, allemaal personenauto's. Men zit met thermoskan al vaak uren te wachten. Je blijft knipperen met de lichten. De helft van de tijd heb je je luchttank bijna leeg van de luchthoorn. En maar zwaaien en zwaaien.

Hieronder wat sfeerplaatjes van het festival. Toen het nog rustig was. Deze foto's zijn gemaakt door mijn zwager René. Die heeft een digitaal iets en kan dus lekker raak schieten.

De vraag is natuurlijk, wie fotografeert nou wie? Foto's van René

Het mooie van het festival is dat je lekker kunt experimenteren met je camera. Dat geeft soms mooie dingen. Het mooiste bewaar ik nog, dat wordt op zijn vroegst het weekend, maar als voorproefje al vast een paar, in mijn ogen aardige foto's.

Helaas had ik mijn statief niet bij. Maar met wat geduld en een bloembak kwam ik tot het onderstaande:

De laatste... hoe ik hier voor heb gelegen en gedaan, bedenk zelf maar... De eigenaar kon er mee lachen. Helaas heb ik geen naam of zo, ik zou hem graag de foto laten zien. Zo heb ik dus nog een paar foto's. Wie weet zie ik die auto's het komende festival weer. Ik neem ze in elk geval mee, en deze ook.

Goed, foto's had ik het dus over.

Elk jaar organiseerde Truckstar een foto wedstrijd. Twee jaar terug heb ik meegedaan met een paar foto's. Uit alle inzendingen werden vier foto's gekozen die apart vermeld werden. Daar zat ik ook bij! Prijs dus!

Ik ben er best trots op dat een foto door mij gemaakt uit een hele stapel werd gekozen door een paar proffessionele fotograven.
Want ik vind immers: iedereen kan een plaatje schieten. Zeker met de digitale wondertjes van tegenwoordig. Maar kom eens met een aparte foto! Zeker als ik de diverse websites bekijk van Truckspotters. Veel eenheidsworst om het zo maar eens te zeggen. Het zijn prachtige plaatjes, daar niet van (gaat het eigenlijk daar niet om?) maar ik mis het creatieve, de aparte invalshoek.

De foto's die ik had ingezonden:

De volgende foto vond ik zelf eigenlijk het mooiste van deze 4. Regelmatig siert hij nog mijn bureaublad. Het effect wat ik wou bereiken lukte. Maar laat ik niet teveel lullen kijk zelf maar:

De foto die een aparte vermelding kreeg heb ik op een wat langere sluitertijd geknipt om dit effect te krijgen. Soms heb je wat gedaan, wat geknipt en dan wordt je heel nieuwsgierig naar wat je gedaan hebt. Dat wordt wachten. Je gevoel zegt: het is of een fantastische foto, of echt totaal helemaal niks.

Oordeel zelf:

Binnenkort het gehele verhaal over het Festival 2005!